खै मेरो प्रजातन्त्र ?

SITENAME

 

एउटा निशब्द
कहालीलाग्दो
कालारात्रीको जन्जिर भित्र
रुमल्लिएका कैयन जिन्दगीहरु
रैतीको नाममा
बन्दी बनाइएका कैदीहरु
फाटेको जिन्दगीलाई
टाल्ने अभिप्रायले
छताछुल्ल बनेका सपनाहरू
एउटा
नयाँ युगको पार्दुभावको लागि
कफनको टुक्रा टाउकोमा बाधेर
निरंकुशताको फलामे साङ्लो चुडाल्न
एकमुठी देशको माटो शिरमा लगाएर
नयाँ बिहानीको परिकल्पना सहित
सुख, शान्ति र समृद्धिको लागि
मानवअधिकार, स्वतन्त्रता र प्रजातन्त्रको लागि
युद्धघोष गरेर
बिजेता बनेको दिन
रैतीबाट प्रजा भएको दिन
औंसीबाट छुटकारा पाएको दिन
तर पनि
अझै पनि
बाजेको पालाको पिरोलो बोकेर
आज पनि नाति हिड्दैछ
खाली खुट्टा सडकमा भौतारिदैछ
निस्सासिदो अभावको जातोले पिस्सिदैछ
समय साल फरक छ
मान्छे फरक छ
ब्यवस्था पनि फरक छ
तर
समस्या उस्तै छ       
पीडा उस्तै छ
आज राणा छैन
आज राजा पनि छैन
तर पीडा उहीँ छ
परिस्थिति उस्तै छ
त्यो डाडोमा आज पनि घाम लागेको छैन
आज पनि त्यो झुपडीमा कुनै नया स्वाद छैन
आज पनि त्यो माथिल्लो घरे दाइको
कपडा पुरानो र थोत्रो छ
आखिर कसलाई आयो परिवर्तन
कसलाई आयो शासन शत्ता
कसलाई आयो अकुत भत्ता
को खेलिरहेछ छक्कापन्जा
कसप्रती गर्ने हो आमजनले शंका
खै जनताको शासन
खै जनतालाइ रासन
खै जनतालाइ आसन
आज ढुङ्गा पकाउने बहानामा
जनतालाइ लुटेर खिचडी खादैछन
जनता कै नाममा जनता ठग्दैछ्न
के यहि हो
गणतन्त्र
के यहि हो
लोकतन्त्र
के यहि हो
प्रजातन्त्र
ए साथी
खै मेरो प्रजातन्त्र ?

प्रतिकृया दिनुहोस
SITENAME

स्रष्टा परिचय : आठपरियाका प्रा.डा. बाहुन

  प्रा. डा. टङ्कप्रसाद न्यौपाने काँधमा एउटा सामान्य झोला र त्यसभित्र हङकङे इष्टजनले उपहारमा दिएको ल्यापटप बोकेर टंक गुरु बिहानै इटहरीको जनता

SITENAME

कविता : बादल

  ~शरद पोख्रेल~ बादल लाग्नु बादलले छोप्नु अँध्यारो हुनु। ए मान्छे किन तिम्रो गुनासो ममाथि रहिरह्यो यी कुरामा ? तर आज उभियो मेरो छायाँमा एउटा एक्लो